بررسی اثر آنزیم آناناس در کاهش التهاب

آناناس (Pineapple) یک گیاه گرمسیری و اصولا بومی آمریکای جنوبی و مرکزی می باشد که به خانواده Bromeliaceae تعلق دارد و از گونه Ananas comosus به شمار می رود.کریستف کلمب(Christopher Columbus)، اولین بار در سال 1493 میلادی گیاهان جنس آناناس (Ananas) را در گوادلوپ دید. این گیاه از برزیل به اروپا آورده شد و سپس در مناطق گوناگونی مورد توجه و پرورش قرار گرفت و در جزایر آنتیل و هاوایی نیز به صورت وسیعی کشت شد. آناناس میوه با ارزشی است که می تواند نقش مهمی در تامین سلامت انسان داشته باشد.
در ترکیب شیمیایی 100 گرم آناناس خام 86 گرم آب، 13 گرم کربوهیدرات، 0.5 گرم پروتئین، 0.12 گرم چربی، 0.079 میلی گرم ویتامین B1، 0.032 میلی گرم ریبوفلاوین(B2)، 0.5 میلی گرم نیاسین(B3) ، 0.213 میلی گرم پانتوتنیک اسید (B5)، 0.112 میلی گرم ویتامین B6، 18 میکروگرم فولات (B9)، 5.5 میلی گرم کولین، 48 میلی گرم ویتامین C، 13 میلی گرم کلسیم، 0.30 میلی گرم آهن، 12 میلی گرم منیزیم، 8 میلی گرم فسفر، 109 میلی گرم پتاسیم، 1 میلی گرم سدیم، و 0.12 میلی گرم روی وجود دارد که با داشتن 9.8 گرم قند در آن 50 کیلوکالری انرژی ایجاد می نماید.اما در اینجا ترکیب شیمیایی آناناس مورد نظر نیست. در گیاه آناناس ، آنزیمی وجود دارد که با خاصیت ضد التهابی خود می تواند التهاب بیماران مبتلا به آرتریت و تورم ناشی از ضربه ها را کاهش دهد. آنزیم برومولین(Bromelain) موجود در آناناس ، برای درمان برخی از بیماریها مانند ورم مفصل ها، عفونت های تنفسی، آسیب های ورزشی و تورم ناشی از ضربه ها به کار رفته و گزارش های علمی در مورد آن منتشر شده است.
آنزیم ها (Enzymes) ، پروتئین هایی هستند که نه تنها در هضم و جذب مواد غذایی نقش بسیار مهمی دارند، بلکه با عمل ویژه خود به سلامتی انسان کمک می کند.آنزیم های گوارشی (Digestive Enzymes)، مانند آنزیم های هضم کننده پروتئین یا آنزیم های پروتئین گوار (Protease) و آنزیم های هضم کننده چربی(Lipase)، برای کمک به گوارش غذا تجویز می گردند.آنزیم ها، پروتئین هایی با ترکیبات پیچیده هستند که بسیاری از آنها با پسوند ase نامگذاری شده اند.آمیلاز (Amylase)، لیپاز(Lipase)، پروتئاز(Protease)، کربوکسیلاز (Carboxilase)، ردوکتاز (Reductase) از جمله این آنزیم ها هستند. البته برخی از این آنزیم ها پسوند ase ندارند.پتیالین( Ptyalin)، یعنی آمیلاز بزاقی یا آنزیم موجود در بزاق انسان که نشاسته را به مالتوز تبدیل نموده و با یون های کلر فعال می شود، از جمله این آنزیم ها می باشد.آنزیم ها، مانند تمام پروتئین ها از رشته های اسیدهای آمینه ساخته شده اند.عملکرد آنزیم ها به وسیله توالی اسیدهای آمینه، انواع اسیدهای آمینه و شکل رشته آنها تعیین می گردد.
در برخی از گیاهان و میوه ها نیز آنزیم هایی موجود است که برای تامین سلامتی انسان اهمیت دارد.گیاهانی مانند گندم، تیره ای از نخود، تخم هندوانه، انجیر، نارگیل، برگ چغندر و اسفناج، خیار و آناناس از جمله گیاهانی هستند که آنزیم دارند. همانطور که اشاره شد، آنزیم برومولین موجود در آناناس خواص درمانی نشان می دهد و با مهار ترکیبات التهاب زا به کاهش التهاب و تورم کمک می نماید.
 
البته باید توجه داشت که مکانیسم ضد التهابی ترکیبات طبیعی با نقش ضد التهاب های استروئیدی و نیز داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی متفاوت بوده و مهمتر اینکه ترکیبات طبیعی فاقد عوارض داروهای شیمیایی می باشند.استروئیدها اثر ضد التهابی قوی دارند و در درمان بیماری های التهابی مانند آرتریت و غیره به کار می روند.بسیاری از استروئیدها مانند بتامتازون، دگزامتازون، هیدروکورتیزون و غیره از طریق اتصال به گیرنده های گلوکوکورتیکوئید، درد و التهاب را کاهش داده و البته عوارض ویژه خود را نیز دارا می باشند.
داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (Nonsteroidal Anti-Inflammatory Drugs:NSAIDs) که درد و تورم و التهاب را کاهش می دهند، شامل داروهایی مانند آسپرین، ایندومتاسین، ایبوپروفن،ناپروکسین، دیکلوفناک، پیروکسیکام و ملوکسی کام هستند. این داروها آنزیم سیکلو اکسیناژ(Cyclooxygenase enzymes) را که در تولید پروستاگلاندین ها نقش دارند، مهار نموده و سبب کاهش التهب می گردند.اختلالات دستگاه گوارش ، درد شکم، زخم معده تواند از عوارض این داروها باشند.البته دسته ای از این داروها مانند Celecoxib که فقط نوع دوم آنزیم سیکلواکسیژناز (Cox-2) را مهار می نمایند، با عوارض کمتری همراه هستند.
برخی از ترکیبات فلاونوئیدی و موسیلاژی که در گیاهان یافت می شوند، موجب کاهش التهاب می گردند. برومولین موجود در آناناس نیز با چندین مکانیسم ، التهاب بیماران مبتلا به آرتریت را کاهش داده و از درد و تورم می کاهد.لازم به یادآوری می باشد که با نوشیدن آب آناناس نیز می توان از خواص ضد التهابی برومولین برخوردار شد.برومولین ها ترکیبی از آنزیم های پروتئولیتیک( Proteolytic Enzymes) هستند که می توانند پروتئین ها را هضم نمایند.این مواد ضد التهابی در درمان بیماریهایی مانند آرتریت، ضربه ها و آسیب های ورزشی، عفونت های تنفسی و اختلال در گوارش مفید واقع می شوند. در برخی از گزارش ها نیز برومولین را ماده ای یا ارزش برای پیشگیری از سرطان، درمان اختلات گوارشی، بهبود سریعتر زخم های جراحی و اسکار، کمک به کنترل آلرژی و آسم، بهبود عفونت بخش فوقانی دستگاه تنفس و کاهش درد دانسته اند.
نتایج چندین پژوهش علمی نشان می دهد که برومولین در بهبود بیماران مبتلا به استئوآرتریت موثر بوده ودرد آنان را کاهش داده است.برخی از این پژوهش ها که روی گروهی از بیماران انجام شده، خاطر نشان می سازد که مصرف دو کپسول 650 میلی گرمی برومولین 2 بار در روز در افراد مبتلا به استئوآرتریت، توانسته است تا بیش از 50 درصد از درد حاد و مزمن 60 درصد از افراد گروه مورد ارزیابی را کاهش دهد.
در بسیاری از کشورها، کارخانه های داروسازی با تهیه قرص و کپسول از این آنزیم، محصولات خود را در اختیار مصرف کنندگان گذاشته اند. در کشورهای اروپایی قرص این آنزیم را (معمولا 500 میلی گرمی) با قید عبارت Natural Pioneapple Enzymes به پزشکان معرفی نموده و در بروشور این داروها به خواص درمانی آناناس و آنزیم برومولین اشاره کرده اند.بنابراین برومولین به عنوان ضد التهاب، ضد درد، آنتی ترومبوتیک (Antithrombotic) و فیبرینولیتیک (Fibrinolytic)، نوشته اند که برومولین سطح پروستاگلاندین (PGE:Prostagelandin E2) و ترومبوکسان (TXA2  A2) را کاهش داده و چسبندگی مولکولی سطح سلول های ایمنی خاصی را که در ایجادبیماری آرتریت موثر هستند، تغییر داده و با کاهش سطح برادی کینین(Bradykinin ) خون، نفوذ پذیری رگ ها کاهش یافته و در نتیجه سبب کاهش تورم و درد می گردد.
 
مصرف داروی برومولین با عوارض مهمی همراه نیست، اما افرادی که به آناناس، کرفس، هویج ، رازیانه، عسل و زیتون حساسیت دارند ممکن است احتمالا  به برومولین نیز حساسیت داشته باشند، بنابراین باید در مصرف آن احتیاط نمایند. البته به بیماران مبتلا به هموفیلی و بیمارانی که نارسایی کبد و کلیه دارند نیز توصیه شده تا از مصرف برومولین خودداری نمایند.
 

دیدگاه‌ها

افزودن دیدگاه جدید

600x300.gif