راه درمان اضطراب جدایی

سلامانه: یک روانپزشک کودک و نوجوان گفت: رویکردهای مختلفی در راهکار درمان اختلال اضطراب جدایی کودکان مورد استفاده قرار می گیرد که برخی از آن‌ها بر خود کودک یا نوجوان، برخی بر خانواده و یا هر دو حالت تمرکز دارد. با اینحال باید در نظر داشت از آنجایی که این اختلال تا قبل از 18 سالگی و در واقع درباره کودکان و نوجوانان مطرح است، همواره یک اصل کلی را در مورد چنین اختلالاتی باید در نظر داشت و آن دخیل کردن والدین در فرایند درمان است چون مسئولیت آمد و رفت کودکان و هزینه های درمانی آنان برعهده والدین است و لذا لازم است که در جریان فرایند درمان فرزند قرار گیرند.
مهشید رابطیان افزود: بازی درمانی برای اضطراب جدایی کودکان کم سن و سال و درمان شناختی رفتاری و گروه درمانی و درمان هایی با رویکردهای دیگر همچون روان تحلیلی در مورد کودکان سنین بالاتر و نوجوانان در این زمینه مؤثر است. 
وی اظهارداشت: اصل کلی در همه این درمان ها آن است که کودک افکار و احساسات خود در این زمینه و سایر نگرانی هایش را برون ریزی کند و با کمک یک متخصص، هر چه بیشتر با آن‌ها آشنا شود و در کنار آن، به طور مستقیم و غیرمستقیم مهارت های لازم برای برخورد مناسب با ترس و اعتماد به نفس و توانمندی تحمل و کنار آمدن با نگرانی های خود را بیاموزد. کودکان و نوجوانان در گروه آگاه می شوند فقط خودشان نیستند که این مشکل را دارند و همین همدلی برای آن‌ها کمک کننده است.
این روانپزشک کودک و نوجوان گفت: درمان اختلال اضطرابی جدایی کودکان با تمرکز بر خانواده از یک سو مسائل مربوط به خود والدین و مشکلات روانشناختی احتمالی آنان را هدف قرار داده و از سوی دیگر سبک های ارتباطی و فرزندپروری والدین را مورد بررسی قرار می دهد. 
عضو انجمن علمی روانپزشکان اظهار داشت: اضطراب افسردگی و وسواس در والدین کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی کودکان شایع است. والدین از همان ابتدا به واسطه اضطراب و نگرانی های زیاد خود، کودکان را بیش از حد تحت کنترل قرار می دهند. 
رابطیان گفت: در موقعی که کودک برای جدا شدن از اطرافیان بی تابی می کند، وقت گذاشته و اگر احتمالا بی تابی می کند، از قبل طوری برنامه ریزی کنید که در موقع رفتن یا برعکس گذاشتن کودک در جایی، وقت کافی داشته باشید تا حرف های او را بشنوید. اگر راجع به ترس و نگرانی حرفی دارد، بزند. به حرف هایش گوش دهید و او را تسکین دهید. با کمی بازی سرگرمش کنید تا لحظه جدایی برای او تلخ نباشد.
وی تصریح کرد: برخی والدین به اشتباه در لحظه آخر و هنگامی که خودشان به شدت دیرشان شده کودک را جلو مدرسه یا در مهد یا خانه می گذارند. بنابراین هیچ حوصله و فرصتی برای پرداختن به احساسات کودک ندارند. در مورد همه بچه ها و به ویژه آن ها که با این مشکل روبرو هستند، طوری برنامه ریزی کنید که با نبود والدین یا وابستگان به طور تدریجی روبرو شوند.

دیدگاه‌ها

افزودن دیدگاه جدید

600x300.gif